عطاالله شریفی پنجشنبه 5 مرداد 1396 11:40 ق.ظ نظرات ()
    دانشگاه های دولتی 

معمولا دانشگاه های دولتی روزانه را با چند ویژگی اساسی می شناسند. کیفیت بالا، ورودی دشوار و تحصیل رایگان.

دانشگاه های دولتی از طریق وزارت علوم بودجه خود را تامین می کنند. بنابراین برای تحصیل هیچ هزینه ای از دانشجویان طلب نمی کنند. معمولا تا کنون به این شکل بوده که بهترین اساتید هر شهری در دانشگاه های دولتی تدریس می کنند و معمولا کیفیت این دانشگاه ها زبانزد است.

هر دانشگاهی یک سری از رشته ها را تدریس می کند و معمولا این رشته ها ثابتند مگر اینکه بعد از چندین سال دانشگاهی رشته جدیدی را تاسیس کند. برای هریک از این رشته ها با توجه به درخواستی که رئیس دانشکده به رئیس دانشگاه و رئیس دانشگاه به وزارت علوم اعلام می کند و وزارت علوم با توجه به سیاست های کشوری در افزایش یا کاهش ظرفیت ها، لیست ظرفیت های هر دانشگاه را به سازمان سنجش اعلام می کند.

اما نکته ای که خیلی مهم است کیفیت دانشگاه های دولتی شهرستان ها و اعتبارشان نسبت به دانشگاه های تهران است. معمولا همه دانش آموزان دانشگاه های دولتی تهران را با کیفیت تر از همه دانشگاه های ایران می دانند و منتهای آرزویشان این است که در این دانشگاه ها تحصیل کنند اما آیا واقعا چنین چیزی صحیح است؟ یعنی واقعا همه دانشگاه های تهران از همه دانشگاه های شهرستان علی الخصوص در همه رشته ها بهترند؟

برای پاسخ به این سوال به جای اینکه تک تک دانشگاه ها را زیر ذره بین ببریم و در تک تک رشته ها با هم مقایسه کنیم (که عملا امری ناممکن است ) برای مقایسه راهی عمومی را به شما معرفی می کنیم.

هر رشته تحصیلی در هر دانشگاهی در یک دانشکده تدریس می شود. آن چیزی که نمایانگر قدرت علمی آن دانشکده است تعداد هیئت علمی دانشکده در درجه اول و در درجه دوم تعداد "استاد تمام" های آن دانشکده است. پس اگر بین سطح علمی یک رشته در دو دانشگاه مختلف شک کردید بهترین راه به نظر من مراجعه به سایت دانشکده ها و مقایسه هیئت علمی دو دانشکده است. حتما تعداد "استاد تمام" ها را در دو دانشکده با هم مقایسه کنید اما عموما دانشکده ای که هیئت علمی بیشتری داشته باشد تعداد استاد تمام هایش نیز بیشتر است.

یادمان باشد چون دانشگاه های دولتی با محدودیت ظرفیت مواجه هستند و خیلی ها تمام خواسته شان این است که در یک دانشگاه دولتی قبول شوند اگر در یک دانشگاه دولتی روزانه قبول شویم و نخواهیم در آن ادامه تحصیل دهیم و یا به هردلیلی از ثبت نام امتناع ورزیم محرویت یک ساله از کنکور سراسری گریبان مارا خواهد گرفت یعنی سال بعد از شرکت در کنکور سراسری محرومیم و در واقع دوسال عقب می افتیم.

نکته ای که در آینده و در نحوه چینش انتخاب ها خیلی به آن اشاره خواهم کرد این است که علی رغم بزرگ بودن نام یک سری از دانشگاه ها در داخل و خارج کشور، ما به هیج وجه نباید گول اسم دانشگاه را بخوریم و راضی شویم در یک رشته ای که به ان علاقه ای نداریم حتی اگر در یک دانشگاه بزرگ باشد تحصیل کنیم. زیرا این دانشگاه ها برای رشته های پزشکی حداکثر 7 سال و سایر رشته ها جداکثر 4 سال به ما وفا خواهد کرد و پس از آن ماییم و رشته ای که از آن خوشمان نمی آید و 4سال زمانی که به خاطرش هدر داده ایم و یک عمر روبه رو ...

درضمن دانشگاه دولتی به ازای این تحصیل رایگان در همان ابتدای تحصیل از شما تعهد می گیرد که پس از پایان تحصیلاتتان به مدت یک برابر زمان تحصیل در داخل کشور مشغول فعالیت شده و خدمت کنید. این تعهد به خدمت فقط زمانی مشکل ساز می شود که دانشجو بعد از اتمام تحصیلاتش برای ادامه تحصیل در مقطع بعدی خواهان خروج از کشور باشد. در این موارد فارغ التحصیلان دانشگاه های دولتی باید با پرداخت هزینه معادل این چند سال تحصیل رایگان، به اصطلاح مدرک خود را آزاد کنند. وگرنه اگر پس از پایان تحصیلات بخواهید در ایران بمانید ( حال چه از مدرک خود برای اشتغال استفاده کنید چه نکنید) هیچ هزینه و تعهدی برای شما وجود نخواهد داشت.

در مجموع می خواهیم بگوییم دانشگاه های دولتی از لحاظ امکانات آموزشی و کیفیت نسبت به همه دانشگاه های دیگر ( در شهر خودشان ) بهترند و مطمئنا برای دانش آموزانی که رتبه های برتر را در کنکور سراسری کسب می کنند انتخابی بهتر از دانشگاه های دولتی نمی توان یافت. اما برای رتبه ها پایین تر حتما از یک مشاور مورد اعتماد مشورت بگیرید که خدای ناکرده به دلیل همین کیفیت بالای دانشگاه دولتی اهمیت رشته مورد علاقه را فراموش کنیم.

 دانشگاه های دولتی شبانه

تمام تعاریفی که برای دانشگاه های دولتی کردیم عینا برای دانشگاه های دولتی شبانه نیز صدق می کند منتهی با این تفاوت ها :

1-    در دانشگاه های دولتی از دانشحویان برای هر ترم و هر واحد درسی هزینه ای اخذ می شود.  هزینه این دوره برای سال تحصیلی 94-93 به شرح زیر است. امسال نیز هزینه ها حداکثر با افزایش 20 درصدی نسبت به سال قبل مواجه می شود.

 

2-    ظرفیت دانشگاه های شبانه حدود 25درصد ظرفیت دانشگاه های روزانه است پس محدودیت ظرفیت در حالت شبانه از روزانه نیز بیشتر است.

3-    تعهد به خدمت از دانشجویان شبانه گرفته نمی شود زیرا تحصیل آنان رایگان نیست. بنابراین بعد از اتمام تحصیلشان در دانشگاه های دولتی در حالت شبانه بدون پرداخت هیچ هزینه ای می توانند مدرکشان را آزاد کنند و از کشور خارج شوند.

4-    امکانات رفاهی به دانشجویان شبانه تعلق نمی گیرد مانند خوابگاه و وام دانشجویی. البته اگر دانشگاه از لحاظ خوابگاه محدودیتی نداشته باشد دیده شده است که به دانشجویان شبانه ( با اخذ هزینه ای بیشتر از دانشجویان روزانه) خوابگاه اعطا شده است. اط لحاظ بهره مندی اط امکانات تغذیه هم دانشگاه به دانشگاه متفاوت است. بعضی دانشگاه ها تفاوتی بین روزانه و شبانه درمورد هزینه غذا قائل نمی شوند و بعضی از دانشگاه ها هزینه بیشتری برای امکانات تغذیه دریافت می کنند.

در سایر موارد دانشگاه های شبانه عینا مشابه روزانه است. یعنی اولا که دانشجویان شبانه در کنار دانشجویان روزانه تحصیل می کنند و از لحاظ بهره مندی از امکانات علمی هیچ تفاوتی با دانشجویان روزانه ندارند.

 یک تصور غلط در جامعه وجود دارد که زمان برگزاری کلاس های شبانه در ساعات انتهایی روز است! چنین تصوری کاملا اشتباه است و از لحاظ زمان برگزاری کلاس ها و اساتیدی که تدریس می کنند هیچ تفاوتی بین روزانه و شبانه وجود ندارد و اگر بخواهیم در یک جمله شباهت روزانه و شبانه را خلاصه کنیم باید بگوییم دانشجویان شبانه دقیقا سرکلاس هایی می نشینند که دانشجویان روزانه هم حضور دارد به شکلی که شاید شما هیچ وقت متوجه نشوید که هم کلاسی تان روزانه است یا شبانه (فقط برروی کارت دانشجویی روزانه یا شبانه بودن درج می شود).

دانشگاه های پردیس های خودگردان

پردیس های خود گردان یا همان پردیس های بین المللی سابق در واقع شعباتی از دانشگاه های دولتی هستند که طبق مجوزی که از مجلس شورای اسلامی برای دانشگاه های دولتی گرفته شده است برخی از دانشگاه های دولتی می توانند با احداث شعباتی دیگر از دانشگاه با نام پردیس خودگردان همان دانشگاه اقدام به پذیرش دانشجو در ظرفیت مازاد خود کنند.

تا سال 92 قبولی در دانشگاه های پردیس های خودگردان بصورت نیمه متمرکز بود. یعنی در ابتدا سه برابر ظرفیت هر رشته محل به مصاحبه دعوت می شدند و پس از انجام مصاحبه و به شرط تسلط بر زبان انگلیسی قبولی قطعی شده و می توانستند به تحصیل ادامه دهند که از سال 93 این دانشگاه ها از نیمه متمرکز به متمرکز تغییر بافتند و قبولی در این دانشگاه ها تک مرحله ای و صرفا با اعلام ساطمان سنجش صورت می پذیرفت. یعنی مانند دانشگاه های دیگر در شهریور ماه در اعلام نتایج نهایی سازمان سنجش مشخص می شود که دانش اموزی در پردیس های خودگردان ( به شرط انتخاب ) قبول شده است یا نه، و دیگر شرط مصاحبه حذف شد.